Beni ben yapan şeyler kişiliğim varolan özümün üstüne öğrendiğim tüm yaşamımda öğrendiğim bilgilerden ve kalıplardan davranışlardan oluşuyor.Yani masada yemek yerken tuvalet ihtiyacımı hemen masanın yanında gidermemem (senin örnekten çaldım:))ya da topluluk içinde gaz çıkarmamam da bana öğretilen davranış biçimleri.Bunu içinde doğmuş olduğum ailem ve toplumun bana öğrettiği bilgiler,kalıplar ve davranış biçimleri.Eğer yapayalnız bir ortamda isole yaşıyorsam dilediğimi yapmakta özgürüm elbette. Ama bir toplum içinde yaşıyorsam onun kurallarına ki bu kurallar ancak ve ancak başkalarına zarar vermemek adına konulmuşsa, ya da beraber yaşamı kolaylaştırıyorsa uymaktan hiç çekinmem… Zekamın ve bilgimin elverdiği ölçüde bana yararını ve zararını ölçer ona göre karar veririm. Az önceki örnekte olduğu gibi toplum tarafından dışlanmayı göze alıyorsan bunu da yaparsın tabii… Herşey ne kadarını göze aldığın ya da neyi yapmayı tercih ettiğinle ilgili.
İnsanlar benim yaşamımda önemli, kendime olan sevgimin ve özenin de aynası onlar.Kendi içimdeki sevginin ve kendimi sevmenin indirekt yolu.Paylaşmak benim için en güzel duygu… Bu sebeple ne mutlu edecekse beni onu yapmayı tercih ederim. Başkaları için birşey yapmak kendi isteklerinden vazgeçmek ve ödün vermek gibi görünse de aslında bizi ne mutlu edecekse onu yapmıyor muyuz. Bazen sevdiğimiz bir insanın gülümsemesi bile gününün keyifle geçmesine sebep olur. Aslında yine kendimiz için yapıyoruz seçimleri.Neyi yapmak seni daha çok tatmin ediyorsa ya da neyi göze alıyorsan onu tercih ediyorsun. Dolayısıyla kimsenin tutsak olduğunu düşünmüyorum. Herkes kendi seçimleriyle varoluyor:)

“ama bir toplum içinde yaşıyorsam onun kurallarına ki bu kurallar ancak ve ancak başkalarına zarar vermemek adına konulmuşsa, ya da beraber yaşamı kolaylaştırıyorsa uymaktan hiç çekinmem…”

Harika. İnsan farkındaysa cenneti yaratıyor.

Mutsuzluğunu hatırladığın zamanlarda hissettiklerini nasıl açıklıyorsun?

Özgür bir insan mutsuz olamaz. Halen hayatta olduğunun ve bunun pek uzun sürmeyeceğinin farkındadır. Kurallar kendini bilmeyenleri kontrol altında tutmak içindir. Kendini bilen farkında olandır.

Şimdi, osurmak iyi değildir. Bunu farkındalıkla yaşayan her insan bilir. Osurduğunda, yediğin yemeklerin sindirilmesi sırasında midende oluşan gaz kıçından dışarı çıkar. Midendeki kimyasal reaksiyon seni içeriden sıkıştırır ve daha fazla buna dayanamayıp gazı dışarı verirsin. Kıçından çıkan gaz atmosfere yayılır ve sonunda burnuna, ağzına ve gözlerine ulaşır. İnsan bunun kendisi için iyi olmadığını tecrübe edebilir. Cevap her zaman olduğu gibi, yine kendindedir. O kokuyu sevmezsin. O yüzden ben hep derim ki, insan hiç osurmamaktansa, osurduğu yerde oturmamayı tercih etmeli. Osurmak kaçınılmaz